| تبليغات | X |
وقتی کسی می میرد تکه ای از ما را با خود می برد به نمی دانیم تا ناکجا. وقتی کسی می میرد رویاهای ما از او ناتمام و کج و کور می ماند.حالا که ولی محمد مرده است، دوستم یوسف، یوسف علیخانی، احساس می کند تکه ای از وجودش فرو ریخته و گم شده است. اما آدم ها بدجوری ادامه ی همدیگرند و یوسف نوه و ادامه ی ولی محمد بوده و هست. پس باید با زیستن خودش او را دوباره روایت کند .چنان جه روزی هم کسانی ادامه ی ما می شوند و ما را روایت می کنند تا جهان خسته و پیر از رفتن باز نماند...
این هم ولی محمد علیخانی در روزهایی که زنده بود و راوی پدران و گذشتگانش: تقديرزن | ولي محمد عليخاني
صفحه نخست
پست الکترونيک
آرشيو وبلاگ
خانگی سازی
ذخيرهكردن صفحه
اضافه به علاقهمنديها
نوشتههای پيشين