.

گروه فرهنگ و ادب: مجتبی حبيبی گفت: محمدعلی جمالزاده يكی از روشنفكران غربگرا بود كه ترجمان فكر غرب را به ايران آورد. در وجه داستان‌نويسی هم كار مهمی انجام نداده است كه قابل بحث باشد اصلا بود و نبود او خيلی تفاوتی نداشت.
اين داستان‌نويس در ادامه گفتگوی خود با خبرنگار شبستان اظهار داشت: فراموش نكنيم كه جمالزاده در آن سال‌ها با چند نفر ديگر از دوستانش در برلين نشرياتي مثل ''كاوه'' را درمی‌آوردند با آن ايران ستايی‌های آن چنانی‌شان!
وی افزود: جمالزاده در داستان‌نويسی صاحب سبك مخصوص به خود نبود كه نويسندگان ديگر از او متاثر باشند اصلا او وزنه‌ای محسوب نمی‌شد كه بخواهيم راجع به شخصيت ادبی‌اش بحث كنيم.
نويسنده كتاب ''پرهيب كوچه بن بست'' همچنين يادآور شد: ممكن است به لحاظ زمانی ''يكی بود يكی نبود'' جمالزاده مثلا 5 سال زودتر از داستان‌های هدايت منتشر شده باشد اما اين كه اهميتی ندارد قبل از نيما هم خيلی‌های ديگر بودند كه طول و عرض شعرهايشان را كوتاه كردند اما ما نيما را به عنوان پدر شعر نو می‌شناسيم چون تنها او بود كه پشت سر بدعت‌های شعری‌اش جهان‌بينی و زيبايی‌شناسی وجود داشت.
حبيبی جمالزاده را جزء ''دارو دسته هيتلر'' در ايران دانست و توضيح داد: باستان‌گرايی‌های افراطی جمالزاده متاثر از جريانی بود كه هيتلر به راه انداخته بود و بعدها وقتي به سوئيس هم رفت تحت تاثير فرهنگ آلمانی اين روحيه در او شدت گرفت و به ''بی‌ريشگی''‌اش دامن زد.
صاحب كتاب ''شمايل مانا'' همچنين معتقد است: جمالزاده در داستان‌نويسی مثل فيض كاشانی در غزلسرايی است يعنی جايگاه تثبيت شده‌ای ندارد و عددی نيست.
وی در پايان خطاب به خبرنگار شبستان گفت: شما به جای اينكه دنبال جايگاه جمالزاده در حوزه داستان‌نويسی بگرديد برويد و ببينيد چرا جايزه جلال آل احمد با اينكه سه چهار سال است مطرح شده، همچنان مسكوت مانده است و قدمی برداشته نمی‌شود.
پايان پيام/