غزلداستان

تعطیل شدیم رفت پی کارش

faraji51 — Sat, 12 Jul 2008 12:15:18 GMT

این وبلاگ تعطیل است.لطفا پیگیران مطالب ادبیِ، اجتماعی، طنز،عاطفی ، جنایی و غیره به جاهای دیگری مراجعه کنند...

به من بگو چرا

faraji51 — Thu, 10 Jul 2008 10:29:18 GMT

به من بگو چرا

برايت خاطراتی بر روی اين دفتر سفيد نوشتم;

كه هيچ كسی نخواهد توانست اين چنين خاطرات شيرينی را;

برای بار دوم برايت بازگويد.

چرا مرا شكستي؟ چرا؟

اشعاری برايت سرودم;

كه هيچ مجنونی نخواهد توانست مهربانی و مظلومی چهره ات را توصیف كند.

چرا تنهايم گذاشتي؟ چرا؟

چهره ی پاك و معصومت را صد ها بار بر روی ورق های سفيد;

با باقی مانده ی وجودم نگاشتم.

چرا اين چنين كردی با من؟ چرا؟

زيبا ترين ستارگان آسمان را برايت چيدم.

خوش بو ترين گل های سرخ را به پايت ريختم.

چرا اين چنين شد؟ چرا؟

ملخ افتاده به باغان ما...

faraji51 — Tue, 08 Jul 2008 14:46:59 GMT

عکس آدم های غایب

faraji51 — Mon, 07 Jul 2008 09:31:13 GMT

آدم‌های اين عكس، روزگاران غريبی پيدا كردند. عكس را در سوم جولای 2003 در لندن گرفتيم. يعني از ما گرفتند. من نفر چهارم از سمت راست هستم.

حالا برويم سراغ احوالات اين آدم‌ها: نفر اول از سمت راست كه كلاه به سر دارد، طراد ابوحماده خبرنگار مصری است كه در جنگ عراق و امریكا ناپديد شد و ديگر خبری از او به دست نيامد. نفر دوم، يژنی بولك فيلمبردار لهستانی نشنال جئوگرافيك است. يژنی در جريان ساخت يك فيلم مستند، شيفته‌ی دالايی لاما شد. او به زندگی و همه چيز پشت پا زد و حالا گويا در قله‌های تبت زندگی می‌كند و با دنيا قطع رابطه كرده است. نفر سوم ميكيس پاپاكيس گياه‌شناس يونانی است كه به آفريقا رفت و به يك دختر غنايی دل باخت، اما ناكام و سرخورده از عشق، به يونان برگشت و در كنار مقبره نيكوس كازانتزاكيس مجاور شد. شنيده‌ام كه از روز مجاور شدن تا امروز، با هيچ كس حرف نزده است. نفر چهارم من هستم. نفر پنجم، ماكس مون سليه، نقاش فرانسوی است كه تخصص‌اش نقاشی كشيدن از مورچه‌ها بود. كار او به جنون كشيد و به همراه مادرش كه زنی پريشان و معتاد به كراك بود، در يكی از تيمارستان‌های مارسی بستری هستند.نفر آخر هم آلخاندرو مه‌ير نوازنده‌ی كولی آرژانتينی است. حرفه‌ی او گيتار زدن و نوشيدن شراب‌های تلخ ارزان قيمت بود. آلخاندرو يك روز صبح، بی‌خبر ما را جا گذاشت و رفت، اما گيتار و كفش و بطری مشروبش را برايمان به يادگار گذاشته بود.

دست تقدير، من و آدم‌های اين عكس را دور هم جمع كرده بود تا 47 روز در قریه‌ی كيدچستر از توابع نيوكاسل زندگی كنيم. حالا همه‌ی آن‌ها تبديل به آدم‌های غايب شده‌اند كه فقط در اين عكس، كنار هم مانده‌اند.

شعری از زنده یاد تیمور ترنج

faraji51 — Sun, 06 Jul 2008 09:06:31 GMT

شکسته بال صدایم مرا مرنجانید
و مانده ام که کجایم مرا مرنجانید
اگر چه کال و اگر رسیده ام، اما
فقط ترنج شمایم، مرا مرنجانید

به مناسبت نزدیکی مرحله‌ی دوم المپیاد ادبی

faraji51 — Sat, 05 Jul 2008 09:48:18 GMT

بگویید تصویر زیر به کدامیک از ابیات مشهور ادب فارسی اشاره دارد.

وداع با منصور بني‌مجيدي/روزنامه ی اعتماد ملی/صفحه ی کافه روزنامه

faraji51 — Thu, 03 Jul 2008 07:56:18 GMT

ديگر نمي‌توانم شاعر بمانم

امروز كه اين مطلب چاپ مي‌شود، 3 روز است كه «ابر در گلو مانده» ی منصور بني‌مجيدي دارد مي‌بارد. شايد به همين خاطر است كه آسمان آستارا ابري شده و امروز در مسجد آبروان اين شهر، دوستان مغموم او دور هم جمع مي‌شوند تا با حيرت از همديگر بپرسند: واقعا منصور بني‌مجيدي مرده؟ حيرت آنها اما راه به جايي نمي‌برد و واقعيت، موذي و سمج، همين است: بني‌مجيدي ساعت 30/1 بامداد سه‌شنبه 11 تيرماه، پس از جدالي طولا‌ني با بيماري سرطان، تسليم شد... ‌

درباره ی زندگی و شعری از فاهم الحیدر

faraji51 — Wed, 02 Jul 2008 09:04:18 GMT

بازتاب خوب شعری که از فاهم الحیدر ترجمه کرده بودم و تماس های دوستان برای اطلاع از این شاعر بزرگ عرب، من را برآن داشت تا کمی درباره ی زندگی و آثارش بنویسم.می خوانید:
فاهم الحیدر سال ۱۹۵۶ در قریه ی طهبیز از توابع قاهره به دنیا آمد.کودکی را با قصه های جادویی مادر بزرگ و شب های پرستاره طی کرد.در نوجوانی به مردی که ۲۸ سال بزرگ تر از خودش بود دل باخت.اما همان گونه که پیدا بود این عشق، نافرجام ماند.پس از پایان دبیرستان به قاهره آمد و در رشته ی زبان و ادبیات فرانسه مشغول به تحصیل شد.در آن جا بود که شعر و البته روزنامه نگاری را جدی تر گرفت.اولین ازدواجش یعد از دو ماه به جدایی انجامید.زیرا همسرش می خواست او به شیوه ی کلاسیک شعر بسراید و شعرهایی با قافیه بگوید.اما فاهم الحیدر زیر بار نرفت.دومین ازدواج او به دلیل خیانت همسرش به پایان رسید.سومین ازدواج الحیدر با طراد حماده شاعر سوری بود که به دلیل دخالت های مادر طراد به جدایی انجامید.الحیدر تا کنون شش بار ازدواج کرده و در هیچ کدام موفق نبوده است.او هم اکنون به تنهایی در قاهره زندگی می کند.الحیدر گرایش های فمینیستی دارد و با ماهنامه ی «نساء» همکاری می کند.تاکنون ۷ دفتر شعر از الحیدر به چاپ رسیده که به زبان های اردو، بنگالی و مالایی ترجمه شده است:«جسارت زیبا بودن»، « برای ماه از چاه»،«سعیده، دختر زشت نیل»، « تو این جا چه می کنی ای زن قالی باف»، « مشاهده ی خویشتن»،«پیوند بازی» و «کافه ی رویاهای شبانه».
الحیدر تا کنون جوایز ادبی متعددی را برده است و در میان شاعران زن عرب، چهره ای متمایز و برجسته به شمار می رود.او خود را تحت تاثیر فروغ فرخزاد و نازک الملائکه شاعر عراقی می داند و شعرش لحنی زنانه با تصویرسازی های بدیع و متفاوت دارد.
شعری که می خوانید، از کتاب « سعیده ، دختر زشت نیل» انتخاب و ترجمه شده است:
با مردی خوابیدم در کابل/در صحرای اتیوپی بیدار شدم/تنها/ چرا که نتوانسته بود مرا درمیان دندان هایش حبس کند/در کلکلته ابری شدم /با مردی/باریدیم/در شام/اما تنها باریده شدم/از دنده ی چپم گلی رویید/در بیت اللحم/مردی بویید در پاریس/ گل را/به هوش آمد در غرناطه؛/ آن جا که من نبودم/خون دیدم در آستارا/با همین خون گفتم امضا می کنم/دوست داشتن مردی را/اما نبود/ مردی که بتواند من را در میان دندان هایش حبس کند/پس پرنده ای شدم در صحرایی دور/ که از آوازش/ مردان عاشق/سحر می شدند و می خشکیدند:/عقوبت این که عشق هاشان /به وسعت اندام من نبود/تنم کویری تشنه شد در تبت/ مردی که شخم زند،آبیاری کند/ در ساحل عاج بود/دور بود

شعری از فاهم الحیدر _ شاعر مصری/ ترجمه ی خودم

faraji51 — Tue, 01 Jul 2008 07:30:09 GMT

همیشه چیزی جا می ماند/یا به کلام در نمی آید/مثلا مثل گفتن این که/خانم! مراقب باشید/گوزنی وحشی در چشم های شما ایستاده است/یا مثلا مثل گفتن این که هوا سرد است/دگمه های بلوزت راببند لطفا/تا در گرمای تنت به خواب بروم/همیشه این حرف ها از قلم می افتد/مثل گلدان پیری در خانه ای متروک/که برای خودش گل می دهد فقط/ و عطر تلخش در سایه روشن راکد هوا می پوسد

شعری از مریم رزاقی

faraji51 — Mon, 30 Jun 2008 06:50:54 GMT

روح تو شاد ای دل سامان نیافته !

ای شعر نیمه کاره ی پایان نیافته !

ابری ترین ترانه ی مازندرانیم !

ای هیچ وقت فرصت باران نیافته !

از یادها به جز غم دوری نداشته !

از بادها به جزتب طوفان نیافته !

موسای رفته دردهن اژدها ی من !

ای سوخته خلیل گلستان نیافته!

ای آبرو گذاشته درجستجوی عشق !

هم این زدست داده وهم آن نیافته !

روح تو شاد خوب بخوابی مرا ببخش

مرگ اینچنین شبیه تو مهمان نیافته